Şiir kitabı basımı yapan tek yayınevi
03.03.2026
Ben Mustafa Babayiğit. 1966 Afyon doğumluyum. Eğitimimi Söke’de ve Karadeniz Teknik Üniversitesi İktisat Bölümü’nde tamamladıktan sonra özel sektör ve kamu arasında geçen bir çalışma hayatım oldu. Bursa’da yaşıyorum, iki kız babasıyım.
Şiir benim için geç bir başlangıç olsa da içten gelen bir ihtiyaç. İlk kitabım Gözlerim Isıtır Ellerini, 2026 yılında Şiir Antoloji Yayınları’ndan çıktı. Kariyerim henüz yeni sayılır; ancak sosyal medyada paylaştığım şiirlerle okurla güçlü bir bağ kurmaya başladım. Yalın, içten ve vicdanlı bir dil kullanmaya özen gösteriyorum.
Aslında şiir hep içimdeydi; fakat yoğun hayat temposu nedeniyle uzun yıllar erteledim. Çocukluğumdan beri kelimelerle aram iyiydi. Afyon’un toprak kokusu, Söke’nin zeytinleri, Bursa’nın yeşili, Doğubeyazıt’ın puslu havası… Bunların hepsi içimde bir şeyler fısıldıyordu.
Gerçek başlangıç, kızlarım büyüdükçe içimdeki duyguları daha net ifade etme ihtiyacı hissetmemle oldu. Sosyal medyada paylaştığım birkaç şiirin ilgi görmesi cesaret verdi ve ilk kitabımı yayımladım. Şiir, suskun kaldığım yılların açığa çıkışı gibiydi.
En büyük ilham kaynağım ailem; özellikle kızlarımın masumiyeti, bakışları ve elleri…
Hayatın küçük ama derin anları beni besliyor: Bir annenin yorgun gülümsemesi, sokakta el ele yürüyen bir çift, kışın esen rüzgâr, vicdanın sesi, dostluk ve muhabbet… Okuduğum şairlerin izleri elbette var; ancak en çok kendi yaşadıklarım ve insanların gözlerindeki hikâyeler ilham veriyor. Ayrıca bağlama çalıp türküler söyleyen biri olarak müzikle kurduğum bağ da şiirimi besliyor. Sanata olan düşkünlüğüm, pek çok farklı duygudan ilham almama vesile oluyor.
Kesinlikle ihtiyaç ve tutku. Meslek olarak görmüyorum; daha çok bir gönül işi. Şiir benim için vicdanımın sesi, duygularımın şemsiyesi. Kötülüğe karşı açtığım bir şemsiye altında dostlarla muhabbet etmek gibi… Para için yazsaydım belki çoktan vazgeçerdim; ama bu, içimden gelen bir zorunluluk.
Gözlerim Isıtır Ellerini, hayatın en yalın ve sahici duygularını anlatan bir şiir kitabı. Aşk, aile, babalık, vicdan ve yalnızlık var içinde; ama en çok da sıcak bir dokunuş arayışı… Gözlerin elleri ısıtması gibi; soğuk bir dünyada birbirimize uzattığımız eller, bakışlarla sarılmalar…Kötülüğe karşı duruşu, dostluğu ve muhabbeti bağırmadan, hoyratça değil; usulca anlatmaya çalıştım. 57 sayfalık ince bir kitap ama her satırı benim için anlam yüklü.
Vicdanlı bir yürek taşıyan herkese…
Belirli bir yaş grubunu hedeflemedim. Hayatın yükünü taşıyan ama kalbi hâlâ yumuşak kalanlara; anne-babalara, eşlere, evlatlara… Duygularını bastırmış ama içten içe sıcaklık arayanlara. Cinsiyet ya da meslek önemli değil; yeter ki gözlerinde hâlâ bir ışık olsun ve elleri ısıtacak birine uzanabilsin.
Evet, şiirler birikiyor. İkinci kitap için çalışmalarım sürüyor. Bu kez belki biraz daha derin, biraz daha Bursa kokulu bir kitap olacak. 2027 veya sonrası için planlıyorum. Ayrıca sosyal medyada şiir paylaşımlarımı sürdürüyorum. Yakın zamanda bir dinleti ya da etkinlik de olabilir.
Okuyucular kitabı kapattığında “Yalnız değilmişim, bu duygular sadece bana ait değilmiş.” desinler isterim. Gözleri ısınsın, elleri birbirine uzansın… Hem hüzün hem teselli; hem yara hem merhem olsun.
Vicdanlarının sesini daha net duysunlar, hayata biraz daha yumuşak ve umutlu bakabilsinler. Kitap bitsin ama içlerindeki sıcaklık kalsın isterim.
Olabilir. Şiir benim ana dilim; merkezde hep o olacak. Ancak denemeler yazmayı düşünüyorum: Hayat, aile ve babalık üzerine kısa metinler… Belki bir gün babalık temalı bir kitap ya da hikâye çalışması da olabilir. Yine de şiir, vazgeçilmezim olarak kalacak.